دیروز سر یکی از چهاراه های مشهد تو تاکسی نشتسه بودم و منتظر بودم که چراغ سبز بشه به اطرافم نگاه کردم و نگاهم به ماشینی که گل خورده بود و داخل هم عروس و داماد بود جلب بود ، کنارش یه مینی بوس ابی رنگ بود که فکر کنم مالل طرح سالمندان استان قدس بود که میاوردند حرم برای زیارت، مادر بزرگی تو مینی بوس نشسته بود داشته به عروس و داماد نگاه میکرد و براشون دعا میکرد تو چشماش اشک حلقه زده بود و در خال دعا برای خوشبختی این دونفر بود با خودم فکر کردم واکنش عروس خانم امروزی چطوری هست! دقایقی بعد عروس و داماد از اون مادر بزرگ داشتند با خوشحالی تشکر میکردند، شاید برای من که همش این طرف و اونطرفم خیلی عجیب بود که همچین واکنشی رو از برو بچه های امروزی میدیدم ! خیلی خوشحال شدم ولی بعدش غصه خوردم که چند درصد ما ها هنوز احترام به قدیمی ها و عقایدشون میزاریم! اخه یکی از دوستام از خانمش نقل میکرد که نسبت به مادر بزرگ و پدر بزگشون بی تفاوت هست و اینها رو قدیمی و کهنه میدونن!!! اخه خانم اگه دعای و زحمت اینها نبود شما الان کجا بودید؟